17
subscricións por RSS
24votadas
O rescate de Grecia: facer fronte aos acredores é unha mellor alternativa
www.cadtm.org/Greece-is-a-smokescreen-to-hide por Jorganes o 24-02-2012 12:24 CET, publicado o 24-02-2012 19:25 CET
O rescate financeiro grego pode compararse ao rescate do BM e o FMI na América latina nos anos oitenta. Tal rescate permitiu que se mantivera o pago da débeda cara aos bancos dos países ricos, mais fixo que os países rescatados se afundiran na pobreza mentres aumentaba o paro e a desigualdade. Existen alternativas: Tras a SGM a débeda alemá foi cancelada de xeito masivo e os reembolsos restantes ligáronse ao crecemento do país. Aos gobernos vailles mellor cando fronte ao poder dos seus acredores. [ENG] tradución no 1º comentario.
Os ministros de finanzas da zona euro que se sentaron en Bruxelas e decidiron onte á noite o futuro de Grecia deberían ter comparecido onte a unha Conferencia da Universidade de Londres sobre as leccións aprendidas na América Latina.
A lección central é de urxente importancia: que as políticas económicas imposta na América Latina a principios dos anos 1980 foron unha excelente forma de axudar os bancos norteamericanos a saír da crise, pero un xeito terrible de resolver a crise da débeda de América Latina, de creación de dúas décadas de máis débeda, de pobreza e de desigualdade.
Por suposto, este era o propósito exacto desas políticas: trasladar a carga da crise financeira do sistema financeiro ás nacións en desenvolvemento.
O Fondo Monetario Internacional e o Banco Mundial prestou diñeiro a decenas de países que doutra forma non poderían pagar a débeda, de modo que se mantiveran os pagamentos da débeda de volta para os bancos do mundo rico que crearan a crise polas súas propias estratexias imprudentes.
Entón, eses países, que en realidade non se beneficiaron deses fondos de rescates financeiros, foron encamiñados a aplicar políticas de axustes estruturais que fixeron que a industria fora privatizada, o diñeiro non tivera o control do goberno e os mercados quedaran expostos á competencia das empresas ben subvencionadas de Estados Unidos e Europa. A pobreza creceu, a desigualdade aumentou e as finanzas foron proclamadas raíñas.
A mesma lóxica escóndese detrás do rescate a Grecia que está a ser acordado polos ministros das finanzas europeos hoxe. Non hai sequera unha pretensión de que a xente en Grecia vaia beneficiarse destes fondos.
Recoñécese que, o que os sindicatos gregos chaman “bárbaras” medidas de austeridade adicionais que Grecia ten que aplicar para recibir estes fondos, levará ao estancamento e ao aumento do desemprego para saldar a débeda. En 2020 as débedas de Grecia aínda representarán un insostible 120 por cento do PIB do país, e iso se as cousas van moi ben.
Os recortes das pensións en outro 13 por cento e do salario mínimo en un 22 por cento, e a gran redución do gasto coas concomitantes perdas de empregos no sector público, só poden facer á depresión máis longa e profunda. Mesmo as axencias de avaliación do crédito teñen recoñecido a futilidade de obrigar aos países a un estancamento permanente.
Entón, cal é o punto do rescate? Manter o diñeiro fl » ver todo o comentario
E já vam asegurando que nom lhes aconteça como no Ecuador. Agora na Espanha, por lei, há que pagar primeiro as dívidas que a sanidade ou as pensons.. {shame}
cousasdeimeneo.blogspot.com/2011/09/as-terribeis-consecuencias-da-refol
Avante o POVO GREGO LIVRE!!