13
Os traços fonéticos do galego padrão (ou português da Galiza) viriam a coincidir com aqueles que em Portugal tenhem vindo a ser considerados, tradicionalmente, como próprios dos dialetos setentrionais e, paradoxalmente, também nesse país desvalorizados por arcaizantes ou divergentes com o falar da capital, de Lisboa. Longe de teorizar sobre isto, é mais prático oferecer algumas “dicas” ou traços fundamentais caraterizadores desse falar padrão galego ideal [...]
En liñas xerais eu propoño prestar máis atención ás pronuncias tradicionais galegas, pois creo que son completamente intelixibles na lusofonía. Acho que onde se distancia máis un galegofalante natural doutro lusófono é en estruturas sintáticas castellanizadas, en pequenas diferenzas morfolóxicas que é bo coñecer e en certo léxico (falsos amigos), mais teño comprobado que pulindo eses aspectos tanto ten que se fale con thetathismo ou mesmo con gheada, ninguén vai rasgar as vestiduras.
Conto ás veces a anécdota dunha tarde que escoitaba a radio do meu concello. 'Carallo, que ben fala este señor, non ten un só castelanismo e usa algunha que outra expresión galaico-portuguesa, de que parte será? O extraño é que da costa non debe de ser, non ten seseo nin gheada... e pola voz non parece moi vello. Será de Ourense?'. Ao final do programa dixeron o seu nome. O señor que xulguei ser un vello que entendería moito da súa horta e dos nomes das árbores era en realidade o profesor Estraviz.
Como 'ese señor da radio', a pronuncia da túa casa e moita escola. {wink}
Criámosvos a todas, filliñas {cheesy} castellano e lisboeta desde a mouraría MUAHAHAHAHA!